Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem ramazanska hutba nije vjerodostojna

Zahvala pripada Allahu, azze ve dželle, i neka je salavat i selam na Allahovog Poslanika.

Imajući u vidu da je zabranjeno pripisivati Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, riječi koje nije rekao, i da je to jedan od velikih grijeha, zato što Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kaže: “Ko na mene namjerno slaže neka sebi pripremi mjesto u vatri” (bilježe ga Buhari od Abdullaha b. Amra i Muslim od Ebu Hurejre), a u drugoj predaji: “Doista je od najveće potvore da čovjek kaže na Allahovog Poslanika ono što nije rekao.” (bilježi ga Buhari od Vasile b. el-Eska’a) – obaveza je stati u odbranu njegovog, sallallahu alejhi ve sellem, plemenitog sunneta od samoumišljenih neznalica.

Od hadisa koji se pripisuju Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, je i Poslanikova ramazanska hutba, koja glasi: “O ljudi! Stigao vam je veliki blagoslovljeni mjesec u kome je noć Lejletul-Kadr, koja je bolja od hiljadu mjeseci – u kojoj nema ove noći. Postiti ovaj mjesec je obavezna dužnost (farz), a klanjati preko obaveze (teravih namaz i druge nafile) u toku njegovih noći je dobrovoljni ibadet. Onaj ko se Allahu približi dobrim djelima u toku ovog mjeseca isto je kao da je izvršio farz izvan ramazana, a onaj ko izvrši farz uz ramazan isti je ko onaj koji učini sedamdeset farza u drugom mjjesecu…”

Spomenutu hutbu zabilježili su Ibn-Huzejme, Bejheki, Ibn Ebi-Dunja i drugi putem Alija b. Zejda b. Džed’ana, on od Se’ida b. el-Musejjeba, a on od Selmana el-Farisija, radijallahu anhu, i ovaj lanac prenosilaca nije vjerodostojan, radi četiri mahane:

 Prva: Ali b. Zejd b. Džed’an, spomenuti ravija u senedu, imao je loše pamćenje i imao običaj da izvrće hadise, radi toga učanjaci hadisa nisu dokazivali s hadisima koje on prenosi.

Druga: Se’id b. el-Musejjeb, nije poznato da je slušao hadise od Selmana el-Farisija, čak ni jedan hadis takvog lanca nije zabilježen u šest najpoznatijih hadiskih zbirki.

Treća: Ali b. Zejd izdvojio se u prenošenju ovog hadisa od Se’ida el-Musejjeba, što je neprihvatljivo, jer je Se’id poznati tab’in koji je imao mnogo učenika, i da je, zaista, prenosio ovaj hadis od Selmana el-Farisija, radijallahu anhu, ne bi ga samo od njega prenio Ali b. Zejd, već mnogi drugi od njegovih učenika.

Četvrta: Ako bi rekli da je lanac prenosilaca od Alija b. Zejda do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, prihvatljiv, ostaje druga mahana, a to je da svi putevi do Alija b. Zejda nisu vjerodostojni, što je samo “tama” na “tamu”.

 Rezime: Hadis nije vjerodostojan, naprotiv mnogo je slab, njegov tekst je neprihvatljiv (osim određenih djelova) i nije ga dozvoljeno prenositi.

Detaljnije se vratiti na djelo El-Bedrut-tamam od uvaženog šejha muhaddisa Abdullaha b. Abdur-Rahmana es-Sa’da, hafizehullah

Amir I. Smajić